برای پدر
ساعت ۸:٠٠ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۱۳٩٠/۳/٢٦  کلمات کلیدی: شعر ، پدر ، روز پدر

 

 

 

قدی که خم نشود در هجوم باد

آن قهرمان که نمی افکند سپر

آن سینه ای که نهان کرده کوه غم

مردی چنین که صبورانه شد پدر

 

دریادلی که دم نزند از جفای دهر

ققنوس بود و سلسله ی نقره داغ ها

آرام بخش خانه و آنقدر با صفا

گویی نسیم بگذرد از کوچه باغ ها

 

مادر که بار مرا بر زمین نهاد

بابا به دوش خود از عمق جان گرفت

خالی نکرد شانه و دندان به هم فشرد

من جان از او، فلک از او امان گرفت

 

بابا سکوت تو از حرف ها پر است

خاموشی غریب تو از قهر واژه هاست

چیزی ز بار خستگیت کم نمی کنم

کم گفتنم برای تو از فقر واژه هاست

 

باور نکن که اگر بگذرد زمان

کم کم نشان تو از یاد می رود

نفرت بر آنکه پدر را بَرَد ز یاد

بی ریشه، بی مبالغه بر باد می رود

 


 
 
 
 
log